home

forum

chat

thema-pagina's

vraagbaken

video

koopjeskelder

surf-tips

snuffelgids

service

colofon

Actueel

Gezondheid - voeding 16 september 2011 Op verzoek van Ouders Online ging Jacqueline Philippo naar een voedings-congres. Hieronder haar verslag, in de vorm van een brief aan haar dochter.   Brief aan mijn dochter door Jacqueline Philippo Lieve Liza, Je bent nu 17 jaar. Wat gaat de tijd snel! In rap tempo ben je van baby een jongvolwassen vrouw geworden. Ik heb laatst veel aan je gedacht. Op een symposium. Het onderwerp was 'Voeding voor het brein'. Er werd uitgelegd hoe voeding invloed uitoefent op onze hersenen en op ons lichaam. Naast alle bekende zaken die invloed hebben op de ontwikkeling en groei van de baby, werd het mij nogmaals heel duidelijk dat voor en na de conceptie goede voeding ontzettend belangrijk is. Zaadcellen en eicellen verschillen in kwaliteit al naar gelang papa en mama letten op hun voeding en leefstijl. Sterker nog: zelfs wat wat opa en oma hebben gegeten en gedronken, is al belangrijk bij de aanleg van ons erfelijk materiaal. Hier werd een pijnlijk onderwerp besproken. Zoals je weet, wist ik de eerste maanden niet dat ik zwanger was van jou. Ik rookte, en slikte medicijnen, en letten in die periode van mijn leven helemaal niet op mijn voeding. Ik luisterde naar de sprekers in de zaal. Ze spraken over het belang van vitamines en een gezonde leefwijze voor de vrucht. Dat wist ik natuurlijk al, maar niet dat het zóveel invloed kan hebben op ons nageslacht en dat het zoveel aanricht. Ik hoorde hoe het gebrek aan bepaalde stoffen ervoor kan zorgen dat er fouten in ons erfelijk materiaal ontstaan. Dat betekent bijvoorbeeld dat je last kunt krijgen van allergieën. Jouw astma is daar een voorbeeld van. Dat jij bij je geboorte erg licht was, heeft hier natuurlijk ook mee te maken. Gelukkig heb je op dit moment geen gedragsproblemen of gezondheidsproblemen, maar die hadden wel kunnen ontstaan. Problemen kunnen er trouwens nog steeds ontstaan bij jou. Omdat je niet gepland was, en ik te veel met andere dingen bezig was om jouw conceptie op te merken. Dit 'verkeerde' erfelijke materiaal kun jij op jouw beurt weer doorgeven aan een toekomstige baby. Ik voelde een stevige hoofdpijn en dito schuldgevoel opkomen. Dat jóuw kinderen last kunnen krijgen van de onverantwoordelijke leefwijze van hun opa en oma. Ik kreeg te doen met alle jonge vrouwen en mannen in de zaal. Wisten je vader en ik alleen nog maar van het belang van een goede leefwijze van de moeder op het kind, nu bleek een goede leefwijze van de moeder én de vader, voor en na de conceptie, van groot belang voor de kinderen, én de kleinkinderen, en wellicht nog verder. Wát een verantwoordelijkheid... Zoveel verantwoordelijkheid is toch niet te behappen? Wie durft dit nog aan? Heb je een kind met ADHD? Dan is dat misschien de 'schuld' van papa omdat hij nooit fruit at. Een kleinkind met een neurale-buis-defect: oma at te weinig groenvoer. Lieve Liza, ik voel me schuldig over mijn gedrag tijdens jouw zwangerschap. Maar weet één ding. Toen ik eenmaal wist van jouw bestaan, stroomde ik over van liefde voor jou. Nog nooit in mijn leven ben ik zo blij en gelukkig geweest. Er ging geen seconde voorbij of ik dacht aan jou en liet ik de liefde voor jou door mijn aderen stromen. Misschien heb je in het begin van je leven te weinig goede stoffen meegekregen. Maar als liefde kan voeden, heb ik jou gevoed met het beste, puurste en mooiste wat er bestaat op deze wereld. Nog één ding, Liza. Besef dat als jij kinderen krijgt, niet alleen jijzelf (en je ouders, en je grootouders) verantwoordelijk zijn voor het welzijn van je nageslacht. De hele wereld doet mee. De voedselindustrie, die goedkope en dubieuze stoffen in voedingsmiddelen verwerkt. De voedselmarketing, die zegt dat koekjes boordevol goede voedingsstoffen zitten. En de regering, die te weinig geld beschikbaar stelt voor onderzoek naar toxische stoffen. Als we willen dat ons nageslacht gezond blijft, moeten we met z'n allen de schouders eronder zetten, en werken aan een schonere wereld. Echt, het kan. Als we genoeg liefde voor elkaar en voor de wereld kunnen laten stromen. Liefs, je mama redactie@ouders.nl Reacties 1. Wauw, wat een prachtige brief heb je aan je dochter geschreven! Respect. Als ik zo'n brief van mijn moeder zou krijgen, zou ik er heel blij mee zijn. En inderdaad: werd de regering, de reguliere gezondheidszorg, etc. maar eens meer wakker... Sonja Epping 2. De waanzin van de dag: de maakbaarheid van het leven zo ver doorgevoerd, dat wij denken de perfecte baby te kunnen creëren. Als we maar goed eten bijvoorbeeld. En onze (groot?!)ouders ook. Wat een machtige, overweldigende verantwoordelijkheid ineens op onze schouders. En wat een schuldgevoel, als je- zoals deze moeder - bedenkt het niet allemaal perfect gedaan te hebben. Dus begint ze maar over de schuld van de voedingsindustrie en de hele wereldbevolking. Hahaha! De mensheid, in al zijn schitterende en gruwelijke gradaties, bestaat al eeuwen en zal dat misschien ook nog wel blijven doen. Het is pas sinds kort dat we alles zo ontzettend precies kunnen monitoren, maar wat het oplevert is onduidelijk. Vrouwen laten zich testen of hun baby'tje ziek is. Maar wat doe je met die kennis als dat echt zo is? En wat doe je sowieso, omdat de test niet voor 100% uitsluitsel geeft. Eeuwenlang hebben mensen de krankzinnigste dingen gedaan, leefden vaker niet langer dan 30, 40 jaar, en toch werden er steeds weer lieve, roze baby'tjes geboren die ook zelf weer lieve, roze baby'tjes kregen. De baby'tjes groeiden op terwijl er oorlog, armoede en enge ziektes heersten, en hun ouders zich te pletter zopen. En steeds weer bleven er baby'tjes komen. Wij kunnen wel wat hebben. En soms ook niet. Dat hoort allemaal bij het leven. Enne... die astma van haar dochter, denkt die vrouw dat ze almachtig is dat dat allemaal haar schuld is? Georgine Verbaan heeft laatst een prachtige column geschreven. Ze beschrijft over al haar plannen. Dat de baby nooit potjes te eten zou krijgen. Mislukt. Dat ze nooit tv zou kijken. Mislukt. Zo gaat ze door. En dan de heerlijke laatste zin: "Maar als ik naar mijn dochter kijk, wat is die prachtig gelukt." Alicia Spelberg Jacqueline Philippo is voedingsdeskundige, blogger, en docent hvo. Websites: www.kikforkids.nl en www.kikforlife.nl.